คนที่รู้จักพอ แม้จะยาก จนข้นแค้นก็มีความสุข

ชีวิตจะก้าวไปอย่างไร.. อยู่ที่คุณเลือกเดิน
ชีวิตจะก้าวไปอย่างไร.. อยู่ที่คุณเลือกเดิน
มีคำสุภาษิตโบราณกล่าวเอาไว้ว่า…

สำหรับผู้ที่รู้จักพอ แม้จะยาก จ นข้นแค้ นก็ยังมีความสุข

ผู้ที่ไม่รู้จักพอแม้จะร่ำรวยทรัพย์สินเงิ นทองก็ยังมีความทุกข์

หากต้องการมีความสุขจะต้องมีความพึงพอใจในสิ่งที่ตนมี

สามารถชื่นชมกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆในชีวิตประจำวันได้

โดยไม่คิดน้อยใจ หรือ คิดว่าตนเองยังมีไม่มากพอ

ผู้ที่จะมีความสุขได้นั้น คือ…

ผู้ที่พอใจในสิ่งที่ตนเองมี พอใจแต่ไม่ใช่พอแค่นี้

ให้คิดว่าเรายังโชคดีที่ยังมี… ขอเพียงแต่มีความพยายาม

ในการทำให้ประสบความสำเร็จก็เพียงพอ

ไม่เป็นทุกข์เป็นร้อนกับสิ่งที่ยังไม่สามารถหามาได้

พยายามหา แต่ต้องไม่ดิ้นรนจนเกินกำลัง จนเกิดทุกข์

ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ไม่หวังผลทางลัด

รู้จักกำหนดขอบเขตของความปรารถนา

สิ่งใดที่ควรได้ควรมีก็จงพยายามทำให้สำเร็จ

สิ่งใดเกินกำลัง ก็จงยอมรับว่ายังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม

ก็จะหาหนทางในคราวต่อไปเมื่อโอกาสมาถึงพร้อม

และที่สำคัญก็คือ.. อย่าหาทุกข์ใส่ตัว

ใช้ชีวิตอย่าง เรียบง่าย และ สมถะ

มีความขยันอดทน ไม่อายทำกิน ไม่คิดคดทำกิน

อย่าก่อหนี้ก่อสินเพิ่ม อย่าใช้จ่ายเกินจำเป็น

ดั่งพุทธภาษิตสอนใจให้คิดว่า..

เข้านอนโดยไม่มีอาหารค่ำดีกว่าตื่นขึ้นมาพร้อมกับมีหนี้สิน

เพราะการมีหนี้สินมากเกินไปอาจสร้างปัญหาในระยะยาว

จนไม่อาจจะลืมตาอ้าปากได้ในโอกาสต่อไป…



error: Content is protected !!